scheldeloodsenkoor m.m.v HZO


Nieuws

Interview chef-dirigent Ivan Meylemans

Interview chef-dirigent Ivan Meylemans

Ivan Meylemans nieuwe dirigent Het Zeeuws Orkest

‘Ik probeer hard werken met een
aangename sfeer te combineren’

Ivan Meylemans heeft een paar maanden geleden zijn vuurdoop als vaste dirigent van Het Zeeuws Orkest ondergaan. Hij slaagde er met glans voor. Tijdens de serie nieuwjaarsconcerten in januari verleidde hij orkest en solisten tot intens musiceren en de bezoekers – in ieder geval in Vlissingen – tot geestdriftig applaus. Tot een stimulerend orkestleider ontpopte de opvolger van Joan Berkhemer zich bij die gelegenheid.

Als jonge trombonist in het Concertgebouworkest had hij het al: de wil om zelf als dirigent
voor een orkest te staan. Hij speelde mee in het wereldberoemde Amsterdamse orkest tussen 1994 en 2007. Maar: ‘Ook als je in zo’n fantastisch orkest speelt, heb je na een kleine vijftien jaar wel alles langs zien komen. Ik was 20 toen ik bij het orkest kwam en ik had nog niet eens mijn bachelor-diploma, toen ik al orkestdirectie ging studeren in Den Haag.’

Zijn drijfveer orkestdirectie te gaan studeren, was vooral zijn wens om – wat hij noemt – ‘zelf controle te houden over de muziek, een eigen interpretatie van een werk te geven’ en ook:
‘Het is heel enerverend en bevredigend om samen met een groep mensen te repeteren en naar een uitvoering toe te werken. Dit is wat ik graag wil, met mensen werken.’ Dat Meylemans na het behalen van het diploma orkestdirectie direct meedeed aan diverse concoursen, bleek een gouden greep: hij won er verschillende en het leverde hem gastoptredens op bij tal van symfonieorkesten, in Nederland maar ook daarbuiten; inclusief een aanstelling als assistent-dirigent van Mariss Janssons bij het Koninklijk Concertgebouworkest.

Zijn voorganger Joan Berkhemer kreeg afgelopen najaar bij zijn vertrek de Commissarispenning, een blijk van waardering voor de manier waarop hij de kwaliteit van Het Zeeuws Orkest had versterkt. Zoals commissaris der koning Han Polman bij die gelegenheid zei: ‘Het orkest kan zich intussen meten met andere regionale orkesten in Nederland.’

Meylemans kan het beamen. Hij is erkentelijk voor de staat, waarin Berkhemer HZO heeft achtergelaten: ‘Ik kende het orkest wel, omdat ik er meermalen als gastdirigent voor heb gestaan. Maar ik was aangenaam verrast over de kwaliteit, die ik aantrof. Een fantastische strijkersgroep bijvoorbeeld met een opvallend goede klank. Tref je lang niet overal aan. Dat is toch de verdienste van Joan. Ik heb alle reden om mijn voorganger dankbaar te zijn.’

U toonde zich al bij uw eerste concerten in januari een bevlogen dirigent, communicatief vaardig en met een heldere slag. Hoe repeteert u?

Meylemans: ‘Ik hou ervan hard te werken en tegelijk in een aangename sfeer te blijven musiceren. Sommige mensen vinden dat ik niet streng genoeg ben. Maar als iets niet
goed gaat, laat ik dat niet passeren. Een passage kan altijd nog zachter. En ik zal dat desnoods vier tot vijf keer, op verschillende manieren zeggen tegen de mensen.’

‘Van belang,’ zegt Meylemans, ‘is dat het klikt met het orkest. Je moet weten wat je wilt als dirigent en dat kunnen overbrengen. Ik heb gemerkt dat Het Zeeuws Orkest daar graag in meegaat. Dat geeft een vertrouwensband. En dat is van wezenlijk belang; zeker bij concerten waar weinig repetitietijd voor is, zoals een nieuwjaarsconcert. Die betrokkenheid van iedereen, ook bij de programmering en allerlei andere zaken, is van onschatbare waarde. Het werkt allemaal prima.’

Door zijn samenstelling is HZO nog altijd uniek in Nederland. Wat zijn de aantrekkelijke kanten en de complicaties van het werken met een orkest,waarin amateur-musici en professionals samen optrekken?

Meylemans: ‘Tussen amateurs en profs bestaat een groot verschil. Je merkt dat bij de eerste repetities voor een nieuw programma. Maar wat het aantrekkelijke van die combinatie van kwaliteiten is: gaandeweg het proces zie je hoe de amateurs steeds weer groeien naar het niveau van de professionals en zichzelf overstijgen. Door die gedrevenheid overstijgt het
orkest vaak andere regionale orkesten. Het gekke is dat je de combinatie van amateurs en professionele musici bij de strijkers in een orkest eigenlijk zelden ziet. Jammer. In de blaasmuziek heb je het wel. Daar blijven blazers uit bijvoorbeeld de militaire kapel of de Philharmonie Zuid-Nederland vaak ook in het muziekkorps in hun dorp of stad spelen.’

Welk repertoire kan HZO aan en is er muziek die buiten het bereik ligt?

Meylemans: ‘Als je een deel van de hedendaagse muziek buiten beschouwing laat, is
er weinig repertoire dat Het Zeeuws Orkest niet aan zou kunnen. Een vierde symfonie van Mahler, de Enigma-variaties van Elgar, Bruckner, ze hebben allemaal op de lessenaars gestaan bij het orkest. We kunnen vrijuit programmeren. Komende zomer de negende symfonie van Sjostakovitsj bijvoorbeeld. Als er een beperking is, zit die niet in de moeilijkheidsgraad van de muziek. Dan heeft het vooral te maken met de zalen waarin je speelt. De kerk in Vlissingen en de theaterzaal in Goes kunnen qua geluid meer hebben dan de Concertzaal in Middelburg.’

Zorgen over de bezuinigingen die in Zeeland en elders door de cultuursector zijn gegaan?

‘Natuurlijk: het geeft reden tot zorg,’ formuleert Meylemans, maar: ‘Je ziet het eigenlijk bij elk orkest gebeuren. En het is al tien jaar aan de gang. Het is een uitdaging daar een antwoord op te vinden. Het Zeeuws Orkest is financieel gezond, de betrokkenheid van de mensen is groot. Als dat zo blijft worden er gegarandeerd wegen gevonden om te overleven. ik zal daar zelf ook mijn steentje aan proberen bij te dragen. Ik ben dus niet zo bang voor de toekomst, als tegenslagen de creativiteit maar niet gaan belemmeren. Zorg dat het niveau van musiceren top is, zie daarmee andere sponsoren aan te trekken. Zorg dat je jezelf in zo’n tijd van tegenstroom niks hoeft te verwijten.’

Hoe kijkt Meylemans aan tegen de vergrijzing van de bezoekers in Nederlandse en ook Zeeuwse concertzalen?

‘Natuurlijk moet je proberen jonge mensen de concertzaal in te krijgen. Maar ik zeg erbij:
zonder als symfonie-orkest je eigenheid te verliezen. De manier,waarop Het Zeeuws Orkest dat met bijvoorbeeld de luchtige nieuwjaarsconcerten doet, is prima. En ik zal er graag aan meewerken. Maar ook met die aanpak, zullen de zalen niet vol komen te zitten met jonge mensen. In niet elk concert hoeft een rockzanger op te treden. Belangrijker is dàt de zalen goed bezet zijn. Vergeet niet: jonge mensen komen vaak pas op zekere leeftijd in aanraking met klassieke muziek, krijgen er dan belangstelling voor en worden dan toch ook concertenbezoekers. De zalen in de provincie vol krijgen: daar ligt voor Het Zeeuws Orkest en mooie uitdaging. En of het dan om vier of drie concertseries gaat, om zalen vol jonge mensen of oudere bezoekers: voor wie je ook speelt, elk concert moet een topuitvoering zijn.’

.

 

 

 

 

 



Back to Top ↑
  • Verwacht…

    Hannes Minnaar in Mozart Pianoconcert nr 22. Najaar 2017

    – 9 nov Zierikzee
    – 10 nov Goes
    – 12 nov Middelburg

  • Luister naar de opname van 12 maart

  • Tweets Het Zeeuws Orkest

  • Nieuws