pers

Het Zeeuws Orkest houdt vast aan de traditie om één ker per jaar een concertserie te verzorgen waar het publiek ongedwongen van smult. Het Nieuwjaarconcert heeft een hoog verstrooiingsgehalte en verloopt in de sfeer van the Night of the Proms. Interviewtjes tussendoor, wat uitleg over de werken en een snoer van kortere composities dit licht verteerbaar zijn. Hapklare brokjes die er bij het publiek goed in gaan. Dat neemt niet weg dat die hapjes goed geserveerd werden en dat het orkest en vooral de jonge solisten een prima prestatie leverden.

Op 12 januari 2012 besteedde Omroep Zeeland aandacht aan het Zeeuws Orkest, naar aanleiding van de nieuwjaarsserie. Dit nieuwsitem bevat een interview met Wietske Lelie en twee van de solisten uit de serie, Annemiek de Bruin en Kees van der Heijdt.

Enkele musici van Het Zeeuws Orkest (HZO) staan op de trappen van de kerk in Sluis met een beker koffie in de hand. Nog snel een opwarmer voor het grote werk begint. Het publiek bestaat vooral uit mensen uit de omgeving van Sluis, op een enkele uitzondering na. De musici van HZO ogen ontspannen, maar willen wel een goede prestatie neerzetten, tenslotte willen ze bewijzen dat Zeeland dit orkest nodig heeft en er trots op mag zijn. Het openingswerk, de Tragische Ouverture van Brahms doet even denken aan de tragiek van de cultuur in Nederland.

Wat maakt een uitvoering van de Missa da Requiem van Verdi zo aantrekkelijk? De geladenheid van de compositie, de afwisselende ritmes en emoties of de wijze waarop Verdi, als ongelovige, zo subliem een mis in dramatische stijl componeerde, waarin hij vrede en troost verpakte? Wat de geloofsovertuiging van de toehoorder ook is, hij of zij wordt gegrepen door de emotionele muziek die gaat van overdonderende passages tot diepdoorleefde, verstilde momenten. De soli van de zangers lijken op opera-aria's. De orkestratie is beurtelings van een ontroerende zachtheid en van indrukwekkend geweld.

Het Zeeuws Orkest (HZO) gaat in het voorjaarsconcert op reis naar Parijs. Het Parijs van na de eerste wereldoorlog. Parijs... dan denk je aan gebouwen, de Seine, terrasjes, theaters en cafés, aan de sfeer van warmte en een overdaad aan kleuren. Je verwacht dus vuurwerk tijdens het voorjaarsconcert. Dat vuurwerk kwam van de saxofonist Arno Bornkamp, maar de bijdragen van het orkest waren niet sprankelend. Er werd te weinig genuanceerd gemusiceerd.

Zowel de term Nieuwjaarsconcert als Proms staat voor een programma vol afwisseling, een concert met gemakkelijke en liefst bekende muziek die licht verteerbaar is. En daarbij komt nog een vleugje humor. Het Zeeuws Orkest (HZO) scoorde op dat punt met werken van Nicolai, Smetana en Johann Strauss jr. Het familiale gehalte werd verhoogd door het optreden van mensen uit de eigen gelederen en drie solisten, van wie er twee aan het begin van hun carrière staan en een uit Brabant kwam met een verrassende act. Na de ouverture Die lustige Weiber van Nicolai traden vier slagwerkers uit het HZO op als Rosewood Marimba Quartet. Samen met het orkest werd een wals uit De Notenkraker van Tsjaikovski gebracht en daarna nog twee werkjes van Strauss die opvallend sprankelend klonken op de marimba’s.